داديد و در قضاوت شتاب نموديد ، نيامدن مرا دليل بر مرگ و يا خلف وعده گرفتيد ، در حالى كه لازم بود حد اقل كمى تامل كنيد تا چند روزى بگذرد و حقيقت امر روشن گردد . در اين هنگام كه موسى ع در برابر لحظاتى بحرانى و طوفانى از زندگى بنى اسرائيل قرار گرفته بود ، سر تا پايش از شدت خشم برافروخته و اندوه عميقى بر روح او سنگينى مىكرد ، و شديدا نگران آينده بنى اسرائيل بود ، زيرا تخريب و فساد كار آسانى است ، و گاه از دست يك نفر خرابىهاى بزرگى ساخته است ، ولى اصلاح و ترميم كار مشكلى است . مخصوصا در ميان يك ملت نادان و لجوج و متعصب ، اگر نغمه مخالفى سر داده شود ، برچيدن آثار شوم آن به اين آسانى ممكن نيست . موسى ع در اينجا بايد خشم شديد خود را آشكار سازد و دست به بالاترين عكس العملها بزند آن چنان كه افكار تخدير شده بنى اسرائيل را به هم بريزد و انقلابى در آن جامعه منحرف شده از حق ايجاد كند ، در غير اين صورت بازگشت آنها به آسانى ممكن نيست . قرآن عكس العمل شديد موسى ع را در برابر اين صحنه و در اين لحظات بحرانى و طوفانى چنين بازگو مىكند « موسى بىدرنگ الواح تورات را از دست خود بيفكند و به سراغ برادرش هارون رفت و سر و ريش او را گرفت و به سوى خود كشيد » ! ( * ( وَأَلْقَى الأَلْواحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيه يَجُرُّه إِلَيْه ) * ) . چنان كه از آيات ديگر قرآن مخصوصا سوره طه استفاده مىشود علاوه بر اينها شديدا هارون را مورد سرزنش و ملامت قرار داد و بر او بانگ زد كه آيا در حفظ عقائد جامعه بنى اسرائيل كوتاهى كردى و با فرمان من مخالفت نمودى ؟ ( 1 )

--> ( 1 ) سوره طه آيه 92 - 93 .